بررسی تاثیر هایفوتراپی و جراحی در لیفت صورت

اشتراک گذاری :

با افزایش سن و تغییرات دژاتیو بافتهای صورت ، بشکل کوچک شدن حجم استخوانی جمجمه ، کم حجم شدن بافتهای نرم از جمله عضلات صورت ، از دست رفتن چربی زیر پوستی ، نازک شدن پوست و از طرف دیگر جاذبه زمین در طی سالهای طولانی عمر باعث افتادگی بافتها و عضلات صورت شده و همانند لباس گشادی که بر تن فرد نحیفی میکنیم ، پوست نیز بر روی حجم کمتر عضله و استخوان صورت حالت افتادگی پیدا میکند . معمولا علایم افتادگی صورت از سنین چهل سالگی شروع میشود و قبل از پنجاه سالگی این علایم بارز میشود . در حال حاضر رفع این نواقص با روشهای مختلفی انجام میشود . مثل بوتاکس ، لیزر درمانی ، تزریق ژل ، هایفوتراپی ، لیزر اندولیفت ، تزریق چربی ، کربوکسی تراپی و جراحی و .... با توجه به شدت افتادگی پوست سن و شرایط فرد مورد نظر هر کدام از روشهای گفته شده کاربرد دارند . در این  مقاله با بررسی دو روش هایفو تراپی و جراحی تاثیر این دو روش را در لیفت افتادگی صورت بررسی میکنیم. و اینکه ایا هایفو میتواند جای جراحی را در درمان افتادگیها بگیرد .

امواج فراصوت اولتراسوند در هایفوتراپی که عمدتا برای درمان تومورها از ان استفاده میشده پوست را تحریک به ساخت کلاژن و الاستین میکند . در سال 2008 برای اولین باراز این امواج برای زیبایی پوست استفاده کردند و در سال2009 از طرف سازمان غذا و دارو FDA برای لیفت ابرو تایید شد و در سال 2014 برای بهبود خطوط چین و چروک سینه و گردن مورد تایید FDA قرار گرفت . ازمایشات بالینی موثر و ایمن بودن این روش را در درمان لیفت صورت اثبات کردند .

زمانی که سلولها در مواجه با امواج هایفو قرار میگیرند پوست گرم میشود و سلولها به دمای معینی میرسند و دچار اسیب سلولی میشوند این امر ممکن است ناخوشایند به نظر برسد ، اما این اسیب در واقع سلولها را تحریک به ساخت کلاژن و الاستین بیشتر میکند . در نتیجه این امر پوست ترمیم میشود . بیست درصد نتیجه بلافاصه مشخص است و نتیجه نهایی معمولا چند ماه بعد اثر خود را نشان میدهد .

در این روش پرتوهای فراصوت با فرکانس بالا روی یک بافت خاص زیر پوست متمرکز میشوند و اسیبی به لایه های بالایی پوست و بافت مجاور نمیرسد .

جراحی های لیفت صورت کلاسیک معمولا در موارد افتادگی شدیدتر در نیمه تحتانی صورت در سنین بالای پنجاه سال کاربرد دارد . انجام زودتر از این سن اینگونه جراحیها اثر بخش نمیباشد . در سنین بالای پنجاه سال جراحی همراه با پیوند چربی در قسمتهای میانی صورت نتیجه بهتری خواهد داد که هر دو این جراحیها را میتوان در یک مرحله انجام داد . در حالی که هایفو تراپی در افراد بالای سی سال که افتادگی متوسط دارند و ریسک دوران ریکاوری مرتبط با جراحی را نمیخواهند گزینه مناسبی است و برای افرادی که دچار شلی و افتادگی شدید پوست هستند به خوبی عمل نمیکند .

استفاده از هایفوتراپی نسبت به جراحی روشی بهتر است البته تا زمانی که فرد دچار افتادگی و شلی زیاد پوست نباشد زیرا این روش برخلاف جراحی که فرد زیر تیغ جراحی بوده و خطرات بیهوشی ، عفونت ، خونریزی ، لخته شدن خون ، درد و زخم و دوران نقاهت سخت بعد از جراحی را که دو الی چهارهفته میباشد ، را ندارد . هایفو نیاز به امادگی خاص قبل از انجام کار ندارد . دوران نقاهت نداشته . نهایت عوارض ان قرمزی و تورم خفیف هست که بعد از چند ساعت برطرف میشود . هزینه ان نسبت به جراحی بسیار کم است . ولی ماندگاری ان نسبت به جراحی کم است و یک یا دو سال بعد دوباره باید درمان را تکرار کرد . درحالی که طبق مطالات انجام شده ماندگاری جراحی تا ده یا دوازده سال اثر خود را حفظ میکند . ولی با این احوال لیفت صورت چه با استفاده از نخ و چه با استفاده از تیغ جراحی صورت گیرد در مقایسه با هایفو عوارض بیشتری داشته و با توجه به ماندگار بودن ان افراد غالبا تمایل کمتری به انجام ان دارند .

افزایش سن پس از جراحیهای جوانسازی نیز همچنان ادامه خواهد داشت و تغییرات دژاتیو و اتروفیک صورت همچنان روی خواهد داد به همین دلیل نتیجه ی کلیه روشهای جوانسازی از نظر مدت زمان محدود می باشد . در مورد لیفت صورت نتیجه معمولا تا ده سال با شما خواهد بود . در لیفت گردن این زمان کتر است و در لیفت پیشانی کمترین زمان میباشد . باید در نظر داشت در صورتیکه انجام لیفت صورت زود هنگام نباشد و بموقع انجام شود معمولا فرد بعد از ده سال از نظر روانی با شرایط سنی خود هماهنگ میشود و بندرت فردی برای انجام دوباره جراحی لیفت صورت مراجعه کند .

کلینیک زیبایی آلما - رشت

مقالات مشابه


logo